Mick had peper in zijn kont en rende van hot naar her over het podium. Mijn digitale spiegelreflex, Fuji S1 Pro met liefst 3,4 megapixels (alleen jpeg) en een burst rate van 1,5 beelden per seconde deed zijn best, maar Mick was me vaak te snel af. In totaal schoot ik 54 foto's tussen 20u17 (DSCF9878) en 20u24 (DSCF9962), waarvan het grootste gedeelte bestaat uit een halve of een onscherpe Mick Jagger omdat Rubber Lips maar weer eens besloot een sprintje te trekken op het moment dat ik afdrukte.
Terwijl ik foto's van Mick probeerde te maken, hield ik met een schuin oog Keith in de gaten, die lekker aan het poseren was voor mijn collega's aan de andere kant. Aan het einde van het eerste nummer zag ik hem ineens door z'n knieën zakken, zijn gitaar rechtop houdend in zijn schoot. Ik klikte, deed een stapje opzij en klikte nog eens en zag dit -geen autorotate- op mijn display...
![]() |
| DSCF9915 |
23 seconden later maakte ik pas mijn volgende beeldje van een in zijn handen klappende Mick Jagger en 5 minuten later stonden alle fotografen weer buiten de hekken van De Kuip.
De volgende dag leverde ik een foto van Mick Jagger aan De Havenloods - want ze wilden de zanger en de rest bleef ongebruikt op mijn computer staan.
Edit 9-2-14: Voor het volledige verhaal, kijk op mijn nieuwe blog. Of lees hieronder verder. http://foto.dimitrihakke.nl/keith-10-deel-1/
Twee jaar later herontdekte ik de foto op mijn computer. Tegelijkertijd las ik van het bestaan van Rockarchive, een Londense galerie met een vestiging in Amsterdam, die op zoek waren naar popfoto’s van Nederlandse fotografen. Ik mailde ze of ze interesse hadden in mijn foto’s. Ze waren direct enthousiast over mijn foto van Keith en wilde hem graag opnemen in hun collectie.
Aangezien
de Stones hun beeltenis willen beschermen en de band tegen misbruik
nogal streng optreedt en ik een contract had getekend waarbij ik
verklaarde de foto’s niet commercieel te gebruiken, was er wel een
probleem. Een half jaar duurde het voordat de Stones toestemming gaven.
Keith zelf heeft de foto gezien en goedgekeurd voor verkoop als
kunstoplage. Sterker nog: het management heeft er uiteindelijk eentje
gekocht voor de moeder van Keith. Of gekregen, daar wil ik vanaf zijn
Een ander probleem was dat het een jpeg-bestand was van slechts 3,4
megapixels. Met wat photoshoppen bleek het bestand in eerste instantie
alleen geschikt voor maximaal A3-formaat. Met wat extra tovenarij wisten
ze in Engeland het bestand geschikt te maken voor A2 en later zelfs
voor A0. De foto is opgenomen in de Rockarchivecollectie in Londen die
verder werk beheert van grootheden als Bob Gruen, Alfred Wertheimer,
David Ellis, Gered Mankowitz, Mick Rock en Philip Townsend om er maar
een paar te noemen. Samen met wijlen Lex van Rossen ben ik de enige
Nederlandse fotograaf van wie werk is opgenomen in de Londense galerie. Inmiddels zijn de meeste foto’s van de genummerde en gesigneerde oplage van 100 uitverkocht. www.rockarchive.com.Sinds de eerste verkoop in 2007 is er veel meer gebeurd met de foto:
-Chelsea-eigenaar en multimiljonair Roman Abramovich heeft de foto
aangekocht voor aan de muren van zijn exclusieve nachtclub annex podium
onder het Chelseastadion in Londen. Voor de opening ben ik op uitnodiging naar Londen afgereisd.http://www.deweekkrant.nl/pages.php?page=1659174
En op mijn eigen blog: http://foto.dimitrihakke.nl/roman-abramovich-koopt-muse-keith/

-Inmiddels heeft galerie VIPS in Rotterdam de foto ook in hun collectie opgenomen en is hij afgelopen jaar tijdens de 50 jaar stones-expo op het Westelijk verkocht aan een Rotterdams echtpaar op een formaat van 1×1,5meter.
http://foto.dimitrihakke.nl/rolling-stones-50-jaar-expo/

Ook de Parijse Galerie Blumann heeft interesse getoond in de foto. Een zwart-witversie wordt daar momenteel geëxposeerd en verkocht.
https://twitter.com/galerieBlumann/status/425651878228017152

Geen opmerkingen:
Een reactie posten